نرگس کیانی: به گزارش خبرآنلاین، محمدرضا کریمیصارمی، معاون تولید کانون پرورش فکری کودکانونوجوانان، دبیر جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران، تهیهکننده سینما و مؤلف- مدرس، ازجمله اعضای هیات ارزیاب «انیمیشنهای کوتاه هنری و تجربی» این رویداد بود. او در گفتوگو با خبرآنلاین در مورد مهمترین دستاورد چنین رویدادهایی صحبت کرد. همچنین در مورد دشواریهای موجود بر سر راه چهاردهمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران که از سوم تا هفتم خردادماه ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد.
مسیری برای پیوستن به حرفهایها
محمدرضا کریمیصارمی در ابتدای صحبتهای خود در مورد اهمیت برگزاری رویدادهایی مانند «رویداد سرمایهگذاری پویانمایی کوتاه» یا «رویداد ملی پیچینگ پویانمایی ایران» به خبرآنلاین گفت: «چنانچه میدانید بخش بزرگی از اهالی انیمیشن ایران، برآمده از فضای آکادمیک هستند. پس صحبت در مورد جزئیات پروژههایشان را مثل طرح داستانی و تکنیک، بارها و بارها در کلاسهای درس تجربه کردهاند. «رویداد سرمایهگذاری پویانمایی کوتاه» اما فرصتی است که همان کار را اینبار در فضایی جدیتر، در برابر هیات ارزیابی به عنوان مخاطبان حرفهای و سرمایهگذاران انجام دهند. اینجا، دیگر تنها مباحث هنری نیست که مطرح میشود. چراکه جزئیات برآورد بودجه و جدول زمانبندی ساخت نیز به همان اندازه برای سرمایهگذار مهم است که طرح داستانی و تکنیک ساخت. اینجا دیگر سرمایهگذار، الزاما دولتی نیست. درنتیجه چنانچه متاسفانه مرسوم است نمیتوان برآورد بودجه و جدول زمانبندی را بیتوجه به صحبتهای اولیه، عریض و طویل کرد. همین، موجب میشود تولیدکنندگان، اصول تولید حرفهای را بیش از پیش بیاموزند.»
او با اشاره به آنچه «اتفاقات جدیِ رخداده در دهه گذشته در حوزه انیمیشن» خواند، ادامه داد: «با این حال، به عنوان مثال، هنوز هم به چشم سرمایهگذاران خارجی، تولیدکنندگانی پایبند به جدول زمانبندی نیستیم. آنها، اگر طبق جدول قرار باشد اثری را مثلا دو سال دیگر از شما تحویل بگیرند، یک هفته یا یک روز تاخیر نیز به چشمشان عدول از قول و قرارتان است. چه رسد به این که همچون برخی از ما، کار را با یک فصل، شش ماه، یک یا دو سال تاخیر و... تحویل دهیم. در نتیجه در رویدادهایی مانند «رویداد سرمایهگذاری پویانمایی کوتاه» یا «رویداد ملی پیچینگ پویانمایی ایران» وقتی با سرمایهگذار به توافق میرسید همه چیز ازجمله تاریخ شروع و پایان پروژه و سایر برآوردهایتان از ابتدا روشن، مشخص و غیرقابل عدول است. همین میتواند یکی از نکات آموزنده برای ما جهت پیوستن به حرفهایهای این حوزه باشد.»
معاون تولید کانون پرورشفکری کودکانونوجوانان از تبدیل شدن «رویداد سرمایهگذاری پویانمایی کوتاه» به مسیری برای پیوستن به حرفهایهای حوزه انیمیشن به عنوان یکی از ویژگیهای این رویداد نام برد و اشاره کرد در کنار میتوان به چندین و چند مورد دیگر اشاره کرد.
تاثیر تشدید انزوای فرهنگی ایران در سالهای اخیر بر بخش بینالملل جشنوارهها
دبیر جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران در مورد دشواریهای پیش رو در مسیر این رویداد، نظر به آنچه «تشدید انزوای فرهنگی ایران در سالهای اخیر در عرصه بینالملل» خوانده میشود، گفت: «به عقیده من، در مورد جشنوارههای هنری، نکاتی متعدد ازجمله استمرار برگزاری آنها، نوع و میزان و تاثیر جایزهشان، جایگاه حرفهای کشور میزبان، سازمان متولی، دبیر و داوران دورههای گذشته آن و... از اهمیت بسیار برخوردار است. درواقع بسیاری از فیلمسازان براساس این نکات است که تصمیم میگیرند اقدام به شرکت در جشنواره کنند یا نه.»
این تهیهکننده سینما و مولف- مدرس در مورد بخش بینالملل جشنواره چهاردهم ادامه داد: «در چنین شرایطی، این که وضعیت سفارتخانههای برخی کشورها در ایران، مشابه وضعیت طبیعیشان در دیگر کشورها نیست ازجمله مشکلات ماست. در کنار این، چنانچه اشاره شد نوع و میزان جایزه، فضای جشنواره و خدماتی که ما احتمالا میتوانیم یا نمیتوانیم به فیلمسازان ارائه دهیم بر تصمیمگیری آنها برای حضور یا عدم حضور اثرگذار است. در کنار این میتوان به اثرگذاری شدیدِ نوع رفتار ما در قبال حقوق مادی و معنوی صاحبان آثار بر حضور یا عدم حضور آنها در جشنوارهمان اشاره کرد. درواقع ضعف ما در این حوزهها، میتواند در نهایت منجر به انصراف آنها از حضور شود.»
او به این سوال که «در چنین شرایطی، آیا ممکن است ناچار به حذف بخش بینالملل جشنوارههایمان ازجمله جشنواره پویانمایی تهران شویم؟»، پاسخ منفی داد و افزود معتقد است تا رسیدن به آن وضعیت همچنان فاصله هست. ازجمله دلایلی که کریمیصارمی در این بخش از صحبتهایش به آن اشاره کرد این بود که سینمای جهان، سینمای ایران را به خصوص در حوزه فیلم کوتاه و انیمیشن رصد میکند. ضمن این که نیروهای سینمای ایران، هنوز هم نیروهایی ارزانقیمت برای سینمای جهان به شمار میآیند. هرچند، معاون تولید کانون افزود احتمال این که سینمای جهان به زودی بر ما به عنوان نیروی ارزانقیمت چشم بپوشد و به سراغ ترکمنستان و آذربایجان و... برود بسیار است. چراکه آنچه در اینجا اهمیت پیدا میکند صرفا «حرفهای و ارزانقیمت بودن نیروی کار» است که کشورهای مذکور چون ترکمنستان، آذربایجان و.... در آن بر ما پیشی گرفتهاند.
